آیا مدیریت فروشگاه اینترنتی، بچه بازی است؟

by بهروز مهندس زاده | 7 تیر 1393 | آموزش كسب درآمد از اينترنت, اخبار

سال ها از استارت کار فروشگاه های اینترنتی در ایران می گذرد اما با کمال تأسف هنوز که هنوز است، خیلی ها مدیریت فروشگاه اینترنتی را بچه بازی و اتلاف وقت میدانند و به آن به عنوان یک حرفه نگاه نمیکنند!

نکته جالب در مورد این افراد این است که کوچکترین اطلاعی هم از وضعیت خرید آنلاین در کشور ندارند اما باز هم نظرات کارشناسانه ی بی ارزش خود را منتشر میکنند و البته باید قدردان این عزیزان هم بود که زمینه ای برای خندیدن ایجاد نموده دل بسیاری را شاد می سازند!

حجم خرید اینترنتی در سال ۱۳۹۲

در نخستین گام، و به عنوان یکی از بهترین پاسخ ها به افرادی که فروشگاه اینترنتی داشتن را اتلاف وقت میدانند بهتر است نگاهی داشته باشیم به آمار اعلام شده از سوی فرانک اسکوئی قائم مقام مرکز توسعه تجارت الکترونیک: در سال ۱۳۹۲ برآورد شده است که حدود ۹ هزار میلیارد تومان از فروشگاههای اینترنتی خرید انجام گرفته است!

عدد را یک بار دیگر مرور کنیم: ۹۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تومان!

حال سئوال اینجاست که آیا چنین حجمی از تبادلات مالی (که البته رقم واقعی به مراتب بالاتر از اینهاست) میتواند در صنعتی که صرفاً کار بچه ها و برای پر کردن اوقات فراغت است، انجام گیرد؟ بدون شک خیر. پس همین آمار از سوی یک سازمان دولتی میتواند بهترین جواب به افرادی باشد که کسب و کار ما را به سخره میگیرند. عددی که حتی خواندن آن هم برای بسیاری دشوار است!

اما اجازه بدهید به دلایل این طرز فکر هم نگاهی داشته باشیم، به اینکه چرا به مدیریت فروشگاه اینترنتی و به کسب و کارهای آنلاین، صفت بچه بازی میدهند!

۱. سرمایه پایین برای راه اندازی

همه ما که در این صنعت فعالیم، خیلی خوب میدانیم که برای راه اندازی یک فروشگاه اینترنتی، گاه فقط به اندازه پول یک هاست و یک دومین سرمایه لازم داریم! حتی بسیاری موارد بدون نیاز به هیچ پولی استارت میخورند! نفس بی نیاز بودن از سرمایه یا سرمایه پایین خواستن در راه اندازی فروشگاه اینترنتی باعث شده است که بسیاری فکر کنند یک بچه هم میتواند به این سمت برود و چیز خاصی لازم نیست و به همین دلیل آن را یک کسب و کار بیشتر مناسب سرگرمی بچه ها میبینند!

اما تعداد افرادی که می دانند که وقتی سرمایه مورد نیاز برای استارت کم است، باید جای دیگری آن را جبران کرد و مثلاً تخصص بیشتری در مورد مدیریت فروشگاه داشت یا زمان بیشتری را برای کار روی فروشگاه تخصیص داد، متأسفانه بیش از حد کم هستن…!

۲. عدم نیاز به مدرک تحصیلی!

در دنیایی که در اغلب موارد کاغذی به عنوان سند تخصص شناخته می شود، اصلاً عجیب نیست که در یکی از کشورهای جهان سومی اش، حدود ۹۹% افراد وقتی کاری نیاز به مدرک تحصیلی نداشته باشد آن را سرگرمی و غیر جدی بدانند!

حسن بزرگ اینترنت در برقراری عدالت است طوری که دانش را در اختیار همه قرار داده است و این بستگی به خود فرد دارد که چقدر و چطور از این دانش در دسترس، استفاده کند. لذا برای بهره گیری از این اقیانوس عظیم، هیچ نیازی به مدرک تحصیلی نیست و میتوان بدون هیچ مدرک تحصیلی، بهترین کسب و کارها را راه اندازی کرد!

۳. امکان مدیریت فروشگاه از داخل منزل

برای بسیاری اصلاً قابل تصور نیست که بتوان از منزل هم درآمد داشت و باز بتوان درآمدهای بالا داشت اما حقیقت این است که اینترنت اینجا هم سنت شکنی کرده است! برای مدیریت فروشگاه اینترنتی میتوانید از میز نهارخوری خود، تختخوابتان، میز تحریرتان و حتی زمین خشک و خالی منزل استفاده کنید!

اصلاً نیازی نیست که برای مدیریت یک فروشگاه اینترنتی دفتری بسیاری شیک در یکی از بهترین مناطق تجاری شهر داشته باشید! این چیزی است که برای بسیاری از تجار، بازاریان و شاغلین حرف مختلف، حکم شوخی دارد و به دلیل درک پایین، این مورد را یکی از نشانه شوخی بودن مدیریت فروشگاه اینترنتی می دانند!

سه مورد فوق اصلی ترین دلایل برای شوخی دانستن مدیریت فروشگاه های اینترنتی هستند و دقیقاً از اصلی ترین دلایل حرکت افراد به سمت راه اندازی یک فروشگاه آنلاین هم به شمار می روند! اما چیزی که کفه ترازو را به سمت فعالین صنعت کسب و کارهای آنلاین و مشخصاً فروشگاه های اینترنتی پایین می آورد، حجم بالای خریدهای اینترنتی در ایران است که هوش از سر هر منتقدی میبرد: ۹ هزار میلیارد تومان فقط خرید اینترنتی داشته ایم و البته این یک تخمین است، شاید رقم بالایی به مراتب بالاتر باشد… .

مدیریت فروشگاه اینترنتی یکی از سخت ترین و در عین حال پردرآمدترین کارهای دنیاست. این صنعت همچنان در ایران ناشناخته مانده و اینکه عده ای از سر جهل، کسب و کارهای اینترنتی و مشخصاً مدیریت فروشگاههای آنلاین را بچه بازی می دانند، چیزی نیست که بتواند حقیقت را تغییر دهد؛ حقیقت هم جز مفید بودن تجارت آنلاین برای اقتصاد کشور نیست.

تقدیم به مجمع فرا

by بهروز مهندس زاده | 18 مهر 1391 | اخبار

چندیست شاهکار فعالیتها و برنامه ریزیها برای فضای مجازی با نام مجمع فعالان فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال انقلاب اسلامی ایران، به اختصار فرا، کار خود را آغاز کرده است… . همان طور که قطعاً در جریان هستید، سر و صدای بسیاری در استارت کار خود داشتند و با ارسال روزانه حداقل ۵ sms که هر یک حداقل ۳ قسمت بودند، روح همه ی وبمستران بیچاره ی فارسی زبان را نوازش کردند!! 🙂

در همان روز برگذاری نخستین جلسه ی این مجمع، که اگر اشتباه نکنم رضا یوسفی بزرگ هم در اون سخنرانی داشت، سایت مجمع به لطف مهری که از خود در دل مخاطبینش به جا گذاشته بود، هک شد و البته هیچ یک از مسئولین اصلاً به روی خودشان نیاوردند!

روزی که بعد از هک شدن سایت مجمع در آدرس itdm.ir در یک انجمن دوست داشتنی، به این مجمع حمله کردم، خیلی ها درد دلشون رو از حرکات ناشیانه و حاکی از سطح دانش مسئولین مجمع پیرامون تجارتهای مجازی، به اشتراک گذاشتند و خود من هم حسابی از خجالتشون در اومدم تا جایی که رضای عزیزم، ازم شاکی شد… .

اما دوباره نوشتن درباره اینها و فعالیتهاشون فقط و فقط یک دلیل داشت: دریافت sms های مزاحم و البته ایمیل تبلیغاتی زوری حضرات با عنوان:

حضور مجمع ‘فرا’ در نمایشگاه رسانه های دیجیتال + جدول برنامه ها

خوشبختانه بی پرده حرف زدنم بر کسی پوشیده نیست پس جوابی که به این ایمیل دادم رو تقدیم میکنم:

اگر مؤدبانه و به دور از عصبانیت ناشی از مزاحمتهای بی پایان مجمع فاقد ارزش فرا بخوام بگم: لطفاً نه اس ام اس بدید نه ایمیل. هر چیزی حد داره اما مزاحمت های شما خیر…

فاتحه ی فضای مجازی بی در و پیکر فارسی رو خوندید…

خواستم به عرض برسونم مجمع مذکور که بدون هرگونه منطق و دانشی داره مدیریت میشه و خودش رو مجمع فعالان فناوری اطلاعات میدونه، تیشه ای دیگر هست بر ریشه ی کسب و کارهای مبتنی بر وب بر خلاف تصور بسیاری که این مجمع رو مفید به فایده دونسته و گمان میبرند با کمک اینها می توان به فعالیتهای مجازی سر و سامان داد!!

یک مثال ساده: فرض کنید معلم کلاس چهارم ابتدایی، یه دانش آموز کلاس سوم باشه! این دانش آموز کلاس سوم، کوچکترین چیزی (صرفاً دروس) برای یاد دادن به کلاس چهارمی ها داره؟

حکایت ما هم شده حکایت همون کلاس چهارمی هایی که بچه های کلاس سوم میخوان بهشون درس بدن!! آخه برادران محترم، آخه متخصصین بزرگوار، آخه دلسوزان IT، آخه فعالان فضای مجازی! شما را به خدایی که میپرستید قسم که دست از ارسال sms های بی معنی و در آخرین شاهکار، ایمیل های بی ارزشتون بردارید. (البته خوشبختانه فقط یک ایمیل از اینها دریافت کردم!)

میدونم و مطمئنم که برخی از این صحبتها ناراحت خواهند شد اما خواهشاً فقط برای چند دقیقه با خودمون فکر کنیم: واقعاً منطق اجازه میده به مجموعه ای که بدون توجه به دریافت کننده پیام، یکسره در حال ارسال sms هستند و بدون توجه به میل دریافت کننده برای دیدن ایمیلهای ایشان، مبادرت به ارسال ایمیل میکنند، آن هم در حالی که هیچ راه خروجی از لیستهایشان وجود نداره، بگیم مجمع فعالان فضای مجازی؟

یعنی فعالان فضای مجازی باید یکسری مزاحم باشند که بدون توجه به مخاطبین، فقط کار مطابق میل شخصیشون رو انجام میدن؟ من از مجمعی که بدون توجه به هیچ چیز فقط در حال ایجاد مزاحمت برای بقیه هست، همین برداشت رو میکنم که همکاران و زیر مجموعه هاش، همه مزاحمند و بس! شما رو نمیدونم!

 موندم مجمع فعالین فضای مجازی باید فرهنگ کسب و کار الکترونیک رو جا بندازه یا بی فرهنگی رو؟ یاد حکایت “کدخدای ده که مرغابی بود…” افتادم!

شماها شاهکارید فرایی ها! البته بهتره بگم: شما فرای شاهکارید فرایی ها و خوشحالم که به زودی دیگر چندان تحت نام شما نخواهم بود… .